Eigen regie. Grenzen aangeven en groeien

Suzan Vos heeft last van psychoses en depressies en heeft zich ontwikkeld tot ervaringsdeskundige in de GGZ. Zij werkt voor het UMC Groningen als onderzoeksadviseur bij het RGOc en UCP en schrijft blogs op haar eigen website www.suzanheeftervaring.nl.

Tijdens mijn pubertijd veranderde ik van een vrolijk meisje in een stille bange puber. Mijn ouders wisten niet wat er aan de hand was. Ik ging naar het RIAGG en daar kwam ik met mijn problemen in een warm badje terecht. Daar kreeg ik veel begrip en erkenning voor wat ik had meegemaakt.


Mijn psychotische klachten daar sprak ik niet over

Jarenlang heb ik alleen geworsteld met mijn psychotische aandoening. Ik had wel last van hallucinaties, maar ik wist niet wat dat was. ‘ik zag soms beelden die er niet waren.’ Dus ik kreeg ook geen diagnose in die tijd. Er werd aandachtig naar me geluisterd dat wel, maar niemand wist waar ik in mijn eentje mee worstelde. Angst en achterdocht.


De volgende psychiater zat achter zijn kladblokje te schrijven, terwijl ik uit mijn lichaam trad

Hij hoorde mijn verhaal aan, maar kon daar niks mee. Ik kreeg antidepressiva, dat wel. Ondertussen lag ik hele dagen in mijn bed op mijn studentenkamer. School liet ik op dat moment grotendeels vallen. Totdat ik het echt niet meer zag zitten. Ik was psychotisch en erg depressief. Ik dacht dat de boodschap op TV voor mij was en dat ik opgenomen zou worden. Daar stak ik een stokje voor.


Ik gooide mijn pillen weg en belde mijn psychiater af

Het leven pakte ik weer op en maakte mijn HBO studie af en ging zelfs een universitaire studie doen. Het leven lachte mij weer toe. En de periode achter mij had ik volledig geblokt. Ik kreeg een vriend, een goede baan als Adviseur Water bij een groot ingenieursbureau en een mooi huis. Daar hoorden ook kinderen bij vonden wij.


Tijdens de zware bevallingen ging het weer mis

Bij beide geweldige kinderen ging het bijna mis. Bloedingen deden mij bijna de das om en mijn kraampsychose viel in het niet bij mijn lichamelijke gesteldheid. Ik kreeg een pilletje antipsychotica en daar zou ik wel van opknappen, aldus mijn klinisch psychiater. Met een baby en een peuter werd ik naar huis gestuurd. Aan mijn lot overgelaten en nog steeds onbekend met de term psychose en depressie.


Na een lange zoektocht van hulpverleners en ziekenhuizen kreeg ik toch de diagnose ‘Schizoaffectieve stoornis’

Het is een aandoening met psychoses en depressies. Daar was ik dolblij mee na al die jaren. Eindelijk de erkenning die ik zo nodig had. Het klinkt vreemd maar mijn vriendinnen en ik dronken er zelf een glaasje op.


Na jarenlang te leven met psychoses en depressies kom ik er nu voor uit

Nu ik eindelijk weet wat ik heb en wie ik ben, mag iedereen het weten. Dat heeft wel even geduurd om die knop om te zetten, omdat een aantal naasten hoopten dat ik weer de ‘oude’ zou worden. De ambitieuze werkende moeder.

Maar nu ben ik de nieuwe Suzan, die toch nog een mooi leven heeft ondanks haar psychische kwetsbaarheid.

2 Replies to “Eigen regie. Grenzen aangeven en groeien”

  1. Wat heb je je persoonlijke verhaal over toch minder leuke kanten van het leven, mooi geschreven Suzan! En wat fijn om te lezen dat het goed met ‘de nieuwe Suzan’ gaat! Ik wens je alle goeds en veel veerkracht voor als het wat minder gaat! 🙂

Laat een reactie achter op Jan-Willem Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *