Herstellen van psychosen, hypomanie en depressies

Monique Willems is 53 jaar. Ze is getrouwd en heeft twee levende kinderen. Monique heeft sinds 1985 last van ups en downs met eetstoornis, psychosegevoeligheid, depressies en manieën. Gelukkig gaat het op dit moment goed. Monique heeft een praktijk voor Leefstijlcoaching, doet vrijwilligerswerk bij Ixta Noa, bij het Centrum voor Zelfregie en Participatie en is verbonden aan de innovatiewerkplaats Ervaringsdeskundigheid van de Hanzehogeschool.

Afbeelding: www.fotofitis.nl


Puberteit met pschosegevoeligheid en depressies

In het examenjaar van de middelbare school kreeg ik last van ziektebeelden. Ik woonde als zeventienjarige op kamers, herkende deze kwalen in eerste instantie niet en had geleerd om niet te klagen, maar te dragen. Ik schaamde me ervoor en had als beschadigd puber niet geleerd om advies en steun te vragen. In een tussenjaar deed ik verschillende baantjes en startte daarna met de HBO opleiding Personeel en Arbeid aan de Hanzehogeschool. In die periode zeulde ik de klachten op het gebied van psychosegevoeligheid en depressies met me mee. In mijn studieperiode lag ook eenzaamheid op de loer, maar ik deed allerlei jobs ernaast om niet gek te worden. Uiteindelijk studeerde ik op mijn 26e af.


De eerste psychose

Op mijn 22e kreeg ik last van mijn eerste psychose. Ik verkeerde in een chaotische toestand met extremen in gedachten, gevoelens, ideeën en de overtuiging dat ik macht had. Helaas kon ik voor mezelf niet benoemen dat ik me ervoor onmachtig voelde. Tijdens de psychose dacht ik dat ik via de televisie contact had met de studio en zo informatie van “the other side” kon ontvangen. Ook dacht ik dat ik via een rollenspel met mijn kat iemand kon helpen en heb ik mezelf uiteindelijk met een nare waangedachte met een mes onder mijn hart gestoken. Ik had op die leeftijd geen voorlichting gehad over psychiatrische aandoeningen; een groot gebrek. Ik had in mijn examenjaar last van stress en schaamte. Door te blowen hield ik mezelf op een mislukte manier staande. Van mijn 22e tot mijn 26e had ik verschillende baantjes en wat nu twintigersdilemma heet, was voor mij een kritische hormonen toestand.


Contact met de GGZ

Via een dwangopname kwam ik in contact met de GGZ. De hulp die ik hiervan kreeg stelde niet veel voor, maar met de steun van mijn opleiding, werk en mijn man ging ik verder. In mijn opleiding leerde ik onder andere over psychologie,  sociologie, empowerment, verandering en arbeidsomstandighedenbeleid en haar waarden, die ziektepreventie en welzijn dienen. Na het afronden van mijn studie werkte ik als hrm-manager, beleidsmedewerker en arbo-coördinator, mede omdat ik het prettig vond om met personeel, mensen, organisatiesystematiek, leefstijl, balans, gezondheid en preventie van ziekte bezig te zijn.


Hypomanie en depressies

Van mijn 22e tot mijn 39e heb ik acht psychosen gehad waarin ook hypomanie en depressies een rol speelden. Bij de meeste crashes was een opname gelukkig niet nodig en werkte ik aan mijn herstel met behulp van voornamelijk mijn gezin en weinig medicatie. Ik kon zo gek zijn als een deur en zomaar mensen aanspreken en dingen te vertellen, te veel gas gaf ik dan. Door te landen van hemelfietserij moest ik vervolgens het vertrouwen van mezelf en mijn omgeving weer terug winnen. Met behulp van het Centrum Integrale Psychiatrie (CIP) van Lentis is dit gelukt. Het CIP kijkt niet slechts naar je klachten, maar ook naar wie je bent als persoon. Bij deze aanpak met veel trainingen heb ik veel baat gehad.


Wat kon eens mis gaan? Huis en inkomen op de tocht

Mijn uitgavenpatroon kon in de ziektefase ineens een enorme opgave worden, waardoor mijn inkomen op de helling kwam te staan. In één van mijn eerste psychoses heb ik ooit een bankrekening opgezegd uit kwaadheid over de service, waardoor ik de huur niet meer kon betalen. Ook heb ik eens, als gevolg van een symptoom van hypomanie in een psychose, mijn spaargeld uitgegeven en schulden gemaakt zodat mijn woning ineens op de tocht stond. Ik werd opgenomen, maar van de financiële administratie had ik stress. Met behulp van maatschappelijk werk en de bemiddeling tussen de Groninger Krediet Bank en de woningbouwvereniging kon ik mijn woning gelukkig aanhouden. Het blijft van belang dat het belangrijker is om goede dingen te doen dan om dingen volgens de regels te doen. Dat heb ik van mijn supervisor geleerd, een organisatieadviseur, toen ik bij de vroegere ING-Bank stage liep op de P&O-afdeling.


Het belang van coaching

Voor mij is een coach in mijn herstelproces belangrijk; iemand die begrijpt dat een staat van ontoerekeningsvatbaarheid de oorzaak kan zijn van catastrofaal gedrag en navenante gevolgen. Een coach kan met je meedenken in tijden waarin problemen op het gebied van psychose, manie, depressie, angst en verslaving een rol spelen. In situaties waarin het lastig kan zijn om prikkels te overzien, inventariseren, plannen, organiseren en uitvoeren.


Beperkt belastbaar

Tot mijn 37e werkte ik in verschillende functies binnen de Human Resource Management en had ik als gevolg van ziekte te maken met afkeur en herkeur. Dit was voor mij een moeilijke fase waarin ik ook  kampte met kraambedpsychoses. Meerdere achter elkaar toen mijn grootste verdriet mij overkwam. Mijn stilgeboren zoon, mijn tweede kind voordat ik mijn andere zoon kreeg. Die psychoses hielden in dat ik kort na de bevalling informatie niet meer op juiste bedoeling en volgorde kon interpreteren en de situatie hanteren. Achterdocht, gedachte en herinnering mixen door elkaar heen, naast succes en euforie-ervaringen. Het contact met de werkelijkheid raak ik dan kwijt. Als moeder wilde ik graag werken maar was ik beperkt belastbaar, verbaal en verstandelijk kwam ik echter sterk over. Ik kreeg steun van mijn man, deed vrijwilligerswerk bij een kinderdagverblijf en ging het gesprek aan met een keuringsarts. Toen deze arts concludeerde dat ik weer tot 40 uur licht werk kon doen kwam ik gierend van de stress thuis en wist ik niet wat ik moest. Daags erna moest ik bij de arbeidsdeskundige komen om te bepalen wat voor werk dat moest worden. Ik legde uit dat ik nog herstellende was en dat de conclusie van de arts ziekmakend zou zijn. Gelukkig wist deze man uit privé-ervaringen waar ik het over had en zorgde hij ervoor dat ik gevrijwaard werd van de keuring.


Positieve gezondheid

Naar omstandigheden gaat het nu goed. Ik heb een gelukkig gezin, een sociaal netwerk en ik doe licht werk en vrijwilligerswerk. Ik heb geluk gehad met mijn denkcapaciteiten, werk, lichamelijke gezondheid, studie en de beschikbaarheid van openbare kennis. Muziek speelde en speelt een onwezenlijk grote rol in het kunnen doorgaan; mijn lotgenoten zijn ook daar en laten me dansen, huilen, denken en lachen.

In mijn herstel heb ik vooral baat gehad bij het Centrum Integrale Psychiatrie en dat is deels het spinnenweb van Machteld Huber. Zij kijkt verder dan iemands tekortkomingen en pleit voor een positieve gezondheid. Termen als ontwikkeling, zingeving en verbinding spelen hierin een belangrijke rol. Ook van Carol Dweck, de communicatie en breingroeivisie van fixed – of groeimindset en plastisch brein speelt een positieve rol. Het blijkt nu ook dat ik alle kenmerken van een meisje met autisme en hoger IQ heb, dat vervolgens grotere kans maakt op de genoemde kwalen. Wederom een handvat voor eigen herstel en kijken naar wat nodig is. Een tijdige herkenning had wellicht geholpen, maar was er vroeger niet.

In mijn beleving zijn een goede conditie en het verenigingsleven en andere plekken waar verbinding en vermaak samen komen geen vanzelfsprekendheid. Psychiatrische aandoeningen brengen mensen vaak in een neerwaartse spiraal van armoede en eenzaamheid. Jezelf brengen tot studie, betaald werk en een loopbaan die past bij je kwets- en belastbaarheid, is als je er alleen voor staat een welhaast onmogelijk klus.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *